نامه ای به خودم 4

یه روزایی سکوت خفه کننده ای خونه رو پر میکنه که موسیقی فقط میتونه کمی از احساس خفگی ات رو کم کنه و یه روزایی آدما اونقدر چرت و پرت میگن و همدیگه رو راحت تخریب میکنن که اندازه همون سکوت حس بدی داره یه روزاییم آدما کنار مردم یا پشت تلفن اونقدر شاد و خوش رفتار میکنن که باور نمیکنی همون آدمایین که حس خفگی بهت میدادن. تبعیض بده اما هست. آدما اگه بخوان کاری رو انجام بدن نه صحبت منطقی نه دعوا و تهدید هیچی نمیتونه.

آخرین مطالب این وبلاگ

مطالب پیشنهادی

آخرین مطالب سایر وبلاگ ها